De afgelopen en komende tijd stond en staat vooral in het teken van oude deuren sluiten. Soms fijn, maar vaak toch ook moeilijk. Ook al zijn we er al jaren mee bezig, nu komt het echt steeds dichterbij. Zo vierden we dit jaar bewust de feestdagen met familie. Kerst in het noorden en de jaarwisseling in het zuiden van Nederland. Zelf proberen we er vooral een niet al te groot ding van te maken; ons vertrek! Zo gaan we ook geen groots afscheidsfeest houden, zoals je dat vaak op tv ziet, want wij zien het niet als afscheid nemen. We verdwijnen toch niet van de aardbodem?! Maar we merken wel aan onze omgeving, familie, vrienden en kennissen dat nu ons vertrek steeds dichterbij komt, het toch lastiger wordt. Wat natuurlijk heel begrijpelijk is. Dat geldt voor ons ook. Niemand heeft gezegd dat emigreren makkelijk is. Terwijl wij met een voet in de emigratie-achtbaan zijn gestapt, zijn er bij ons ook echt momenten van besef en bewustwording. Sommige plekken die je bezoekt of dingen die je doet of ziet zullen we voorlopig voor de laatste keer zien of van dichtbij ervaren. Soms geeft het een fijn gevoel. Overbodige ballast verdwijnt uit ons leven of gooien we overboord. Weg ermee! Dikke doei! Adios! Echter bekruipt bij de meeste mooie dingen een onbestemd gevoel, een brok in de keel, of rollen er wat tranen over de wangen. Al dat moois nemen we mee. Niet in een doos, waarin zoveel spullen momenteel verdwijnen, maar in een hele bijzondere plek: ons hart.

Zakelijk gezien sluit Patrick ook een deur. Een geschiedenis van 12 jaar werken bij Jaarbeurs Utrecht laat hij achter zich. Mooie jaren met soms ook pittige tijden waarin hij veel heeft geleerd, mooie ontwikkelingen heeft gerealiseerd, grote stappen heeft gezet en ook een persoonlijke groei heeft doorgemaakt. Al die kennis stoppen we in een potje en nemen we mee en we hopen dat onze kennis en ervaring weer nieuwe deuren voor ons zal openen.

Vanaf nu worden wij ook zakelijke partners; compagnons for life! Beiden ondernemend, creatief, eigenzinnig, perfectionistisch en vooral eigenwijs als de pest. Twee kapiteins op een schip. We zijn benieuwd hoe dat ons zal vergaan, maar als we velen van jullie mogen geloven, gaan wij dit avontuur rocken! Wij geloven natuurlijk zelf ook in ons kunnen, maar op sommige momenten gaan onze gedachten met ons aan de haal. Overdag werken we ijverig en goed voorbereid aan onze to-do-list. Laat in de avond zodra wij eindelijk ons bed opzoeken voor onze hoognodige nachtrust, gaan er in onze bovenkamers ineens allerlei deurtjes open die voor ons best op slot mogen blijven. Er komen dan vragen bovendrijven die we bij daglicht niet eens zouden kunnen verzinnen.
Zoals veel mensen nog steeds heel veel vragen hebben en stellen over ons avontuur, hebben wij zelf ook nog niet alle antwoorden op die vele vragen. Zo is er namelijk nog geen definitieve bestemming. Nee, je hebt geen bril nodig en ja, je leest het goed! Er is nog niks, noppes, nada! Dat maakt alles nog spannender! Alhoewel we afgelopen najaar ineens toch heel dichtbij waren. Echter was het helaas niet DÉ plek voor ons. Hoe mooi en idyllisch het ook was, moesten we dit aan onze neus voorbij laten gaan en zoeken we verder naar onze droomplek. We kunnen dit maar één keer goed aanpakken! Dan mag, nee, dan moet het wel kloppen!
Momenteel zoeken we naar tijdelijke woonruimte die eigenlijk maar aan een paar wensen moet voldoen. De meest ideale situatie vinden we: een villa, niet te afgelegen, goed bereikbaar voor een vrachtwagen die vanuit Nederland onze inboedel gaat verhuizen, leegstaand, zodat onze inboedel erin kan, of met een storage room of garage indien het wel gemeubileerd is, gelegen op een landgoed met fruitbomen met tuinman die deze onderhoudt, uitzicht op zee, een goede internetverbinding, lage maandlasten en goede voorzieningen in de buurt. Maar de meeste ideale situatie bestaat natuurlijk niet en dus zijn er best een aantal zaken bespreekbaar en tijdelijk te missen. Flexibel is het juiste woord en is de mindset die we moeten omarmen.
In de tussentijd houden we alle opties open mocht het met die villa niet lukken. De huur in Nederland is nog niet opgezegd, het verhuisbedrijf is nog niet gekozen en moeten er nog veel groene vinkjes op onze to-do-list gezet worden. Het enige dat wel al aardig lukt is het ontspullen, inpakken van onze inboedel, ruimen en verkopen van overbodige spullen en het klaarmaken van ons huurhuis voor de eindinspectie voor vertrek. Natuurlijk staat er wel onder voorbehoud een verhuisdag met een paar sterke mannetjes gepland.

We staan letterlijk op een kruispunt. Als we het ene deurtje sluiten, gaat er een ander deurtje open. Deurtjes waarvan we nog niet weten wat er achter schuilt. Als het bevalt gaan we verder ontdekken welke wegen zich weer achter dat ene deurtje bevinden. Past het niet binnen het droomplaatje of mogelijkheden dan draaien we ons om en openen we een ander deurtje dat ons uiteindelijk zal leiden naar onze droomplek. Er zijn tenslotte meerdere wegen die naar Rome, uuuuh Andalusië leiden.